Hıncımı Şiirlerden Çıkarıyorum

Zordasın yüreğim ve bunun farkındasın
Umutsuzluğun kıyısında boş sandalsın.

Çoktan Bittin

Farkına vardım ki,

Hiç güzel şiirler yazdırmamışsın

Sanki hüzün bulutları içinde kaybolmuşum.

Çöz Dilini

Söylemezsen bilemem içinden geçenleri

Tıpkı sustuklarım gibi...

Gözlerin Benim

Ey gece, yaşatsan da en zifirisini
Aydınlık güne varmadan dönmem.
Gülşen’i mi benden uzağa atsan da
Ona varmadan vuslata ermem.

Seferiyim

Söz uçar, yazdıkların kalır beyaz sayfalarımda

Sayfa sayfa okurum andıkça,

Yokluğunda sığınırım dizelere

Bazen yorgan yaparım üşüyen yüreğime...

Kasem Ederim Ki Sensiz Girmem Cennete

 Bendeki senin tefsirini yazmak istedim

Ben Sona Geldim Yâr

Varlığın bir başka, yokluğun bir başka sarsıyor bedenimi
Ruhum tenden ayrılmış peşindeyim yâr.