Sen Yanacaksın Beni Yaktığın İçin

Duygularım çırılçıplak, savunmasızım.

Arındırdım tüm ruhumu sensizlikten

İçim sen, dışım sen, düşüm sen,

Sonsuz Aşk

Sürmez

Süremez.

Ölmüştür

Kendi kendini öldürür insan
Gönül kabesini yakar, yıkar
Bilir ki o an bir yürekten göç başlar.
Önce gözler kaçar usul usul
Sonra sözler susar.

Dokunduğum Her Yere Adını Kazıdım

Mercan gözlerinde okuyup, yazardım
Zaman dururdu, yalnız sana dalardım
Ellerinde makamıyla çalınan sazdım
Aşkla nasıl yanılırmış, gör beni beni.

Kerbela Gözlerinden Su Dilendim

Taşınmaz dertlerin son sazıyım
Kanayan yaramda ince sızıyım
Uyku girmez gözüme ahuzardayım
Unutup yaşaması kolay mı sandın?

Başına Bela Olurum

Ve sustu...

İncitmemek için yutkundu, 

Ölüm Öldü Bende

Yetim kaldı omzumdaki gölgem adını astım darağacına

Bir zamanlar göğe sığmazdım şimdi sığındım kendi acıma... 

Çalma Bu Kapıyı

 Bana fazla dalma,

Taşımaz seni bu derya boğulursun.

Mirhani

Âşkım ben, sizler için geldim âlemi duçara
Şehadetim sadece yeri, göğü Yaradana
Işığımla parlarım sevgi dolu gözlerde
Kanarım ayrılık acısına gark olan yüreklerde…

Hıncımı Şiirlerden Çıkarıyorum

Zordasın yüreğim ve bunun farkındasın
Umutsuzluğun kıyısında boş sandalsın.

Çoktan Bittin

Farkına vardım ki,

Hiç güzel şiirler yazdırmamışsın

Sanki hüzün bulutları içinde kaybolmuşum.

Çöz Dilini

Söylemezsen bilemem içinden geçenleri

Tıpkı sustuklarım gibi...

Gözlerin Benim

Ey gece, yaşatsan da en zifirisini
Aydınlık güne varmadan dönmem.
Gülşen’i mi benden uzağa atsan da
Ona varmadan vuslata ermem.

Seferiyim

Söz uçar, yazdıkların kalır beyaz sayfalarımda

Sayfa sayfa okurum andıkça,

Yokluğunda sığınırım dizelere

Bazen yorgan yaparım üşüyen yüreğime...

Kasem Ederim Ki Sensiz Girmem Cennete

 Bendeki senin tefsirini yazmak istedim

Ben Sona Geldim Yâr

Varlığın bir başka, yokluğun bir başka sarsıyor bedenimi
Ruhum tenden ayrılmış peşindeyim yâr.

Yoksun

Sağanak halini almış, hüzünler,

Bir ben miyim bu alemde yaprak döken?

İncitmez Beni Sonbahar

Eğer bir gün gidersen
Ölmem.
Belki biraz ağlarım
Kim bilir belki biraz da dilim küfre değer.

Sarhoş

Sarhoş, derinlerden derinlere iniyorum,

Karanlıklar bir hoş ediyor sarhoş ediyor.

İtirafname

Yar bağında goncayım
Sarmaşık güllerim var benim.
Sinemde yaralarım kabuk tutmaz
Derdimin dermanı sende gizlidir.

Dinlemelisin

Sanki yerin hazırdı da bir sen eksiktin, seninle tamamlandım. 

Boynu bükük kalmadı düşüncelerim, ruhuma estirdiğin meltemle yıkandım.

Bekleme Bir Daha Dönmem

Ben de bilirdim güzel şiirler yazmasını 

Hiç yazdırmadın ki

Yıldızları İzleten Sesin

Yıldızları izletiyor adeta ses tonun Şiirler yazmak istiyorum ağaç yapraklarına...

Can Atarak

Gecenin seherinde düştün yine zifiri aklıma
Bin kez ziyan ettin fikrimi güneşin adına
Günah izi bulamazsın ki dudaklarımda
Yum gözlerini öp defalarca 
Hem de doyasıya…

Kağıttan Gemilerim Var

Geçerken ıssız bir geceden 

Gözlerin gözlerime değerdi, ince heceden

Deniz kudururdu hasedinden.

Geç Kaldın

Anlamıyorsun içimdeki binbir sızıyı
Gözlerime baktığında bilmem ki neyi görüyorsun?
Oysa mesafelerce uzağındayım, bilmiyorsun
Kayıp gidiyorum ellerinden “gitme, kal” bile diyemiyorsun.

Yalansın Sevda

Hiç insaf yok mu sende, bir bak şu halime

Daha nem kaldı harcanacak, telef olmuş.

Ev Sahibiyim Ruhumda

Temize çektim suçlu yüreğimi
Ne kadar kırık dökük varsa
Gözünün yaşına bakmadan bir bir çizdim üzerini
Güzel anları ayıkladım içinden pirincin taşı gibi...

Çıkmaz Sokağım

 Gölgen düşer yollara,

Ben de gölgenin peşine.

Dağlar Bile Dargın Sana

Bitirirken sevdamızı
Hiç yüreğin sızlamaz mı?
Umursamadığın anlara
Hükmü, zaman yazar mı?

Cehennemde Bana Yer Kalmamış

Aşkın çetrefilli yollarında
Düşe kalka yürürüm.
Şems elinden ateşi
Yudum yudum içerim.

Darağacı Yüreğim

Sensiz aldığım her nefes sineme batar ok gibi
Günü, güneşi neyleyim
Bulunduğun mekâna hicret edesim var.

Sen de Unut

Unuttum adını
Tenimdeki tadını
Göğsümdeki sıcaklığı
Duvarda asılı kalmış sazını…

Gül Yetiştirmek İçin Toprak Olmak Lazım

Bakma artık bana
Harama değen gözlerinle beni de kirletme.

Ölmek Sana Haramdı

Hazırlıksız vurdun beni hasretine

Planlarımız kaldı yarım

Yarınlar mahkum sessiz duvarlara

Duvarlar bile çığlık çığlığa yankıda

Kalp Kaç Kere Kırılabilir ki

 

Kalp kaç kere kırılabilir ki
Çözülen bağ tekrar bağlanamaz ki
Ayak sürüyerek sevda yaşanmaz ki
Olmadı, olmuyor vazgeçtiğim yerde aramayın beni.

Acılar Da Gün Gelir Bayatlar

Gün gelir hatıraların bile rengi solar
Nefes almaz ki duvarlar.

Git Artık Git

İçimi kanatır yokluğun,

Bu sevda sana fazla

Bilirim.

Kurumadı Hala Gözyaşlarım

Neşe kaynağındım

Oysa gizlediğim gözyaşlarım vardı

Bilemedin

Bildirmedim.

Gece Bitti

Güneşin yokluğunu fırsat bilip geldim yanına,
Saçlarımı taradım hasret tarağıyla,

Aşk Mayası Sende Tutmadı

 

Arşımı lekeledin,
Hani, başkaları gibi sevmezdin?

Şikayetim Var

 

Acının hazan rengini giyindim

Bıkmadan saatlerce kendimi izledim.

Eskiden karanfil kokardı ellerim

Şimdi kırık aynalarla muhabbetim.

Söyleme Artık Sus

Ölü toprağı serpilmiş yüzüne

Sonunda peçesi düştü özünün 

Can kırığı olan son sözünün… 

Çığlık Senfonisi

 

Hiçbir gülü dalından koparmadım

Nerede kurumuş gül varsa onu seçtim, sakladım.

Son Dakika

Yüreğim yanıyor

İçim çığlık çığlığa suyuyor

Do Re Mi

Do re mi

Do re mi

Do re mi

Olmuyor

Ne sen bana Mecnun ne de ben sana Leyla 

Çöllerde dolaştık, kuraklaştık 

Keşfet

Sen benim dünüm, günüm, gülüşümsün

Gözlerine baktığımda telli duvaklı düğünümsün.

Bensiz

Seni terk edip gitmeyi bilirim

Ama benden sonra

Elbet

Bülbüle haber verin feryat fidan etmesin

Soldu gülü artık aşk beslemesin.